Waarom we onze verwarmers door een ‘stoomkamer’ laten gaan Wij maken infraroodverwarmers met een IP55-classificatie. Als je geen techniekkenner bent, betekent dit dat deze apparaten geschikt zijn voor plaatsen waar het vochtig kan worden – zoals de badkamer of een veranda in regenweer. Op papier betekent een IP55-classificatie dat het apparaat bestand is tegen stof en dat het wat waterspatten kan weerstaan. Maar er is nog iets: een classificatie op een specificatiesheet vertelt niet het hele verhaal. Een verwarmer mag dan op het moment van productie waterdicht zijn, maar hoe zit het drie jaar later? Daarom laten we elke serie verwarmers door testen onder vochtige omstandigheden. We proberen ze bewust kapot te maken. De strijd tegen stoom Stel je eens voor dat het in je badkamer één moment ijskoud is en het volgende moment juist heet genoeg voor een sauna. Deze snelle schommelingen zorgen voor condensatie binnenin het apparaat. Als de afsluitingen zwakker worden of als de laagjes op het apparaat beginnen los te laten, kan het vocht naar binnen dringen. Zodra het vocht de elektrische contactpunten bereikt, ontstaan er problemen: kortsluiting, flikkerende lichten of zelfs nog ergere problemen. We gebruiken een gecontroleerde omgeving om na te simuleren wat er na jarenlang gebruik met de verwarmers gaat gebeuren. Dit is de enige manier om zeker te zijn van de kwaliteit. Het probleem van uitzetting en krimping Infraroodelementen worden enorm heet. Daarna koelen ze weer af. En zo gaat het steeds maar door. Alle uitzettingen en krimpingen zorgen voor veel spanning op het kwartsglas en het metalen frame. We houden nauwlettend in de gaten of er sprake is van krimp of verschuivingen in de afsluitingen. Zelfs een piepkleine opening – die je met het blote oog niet kunt zien – kan de IP55-proteção tenietdoen. We houden ook goed in de gaten waar de contactpunten zich bevinden. Als deze gaan roesten of oxideren, moet de elektriciteit harder werken om erdoorheen te komen. Dat zorgt voor overmatige hitte op de verkeerde plekken, waardoor de lamp veel eerder kapotgaat. Het vinden van het juiste evenwicht Er is hier een lastig evenwicht tussen verschillende factoren. Als we het apparaat perfect afsluiten om alle druppels water buiten te houden, creëren we per ongeluk een soort oven. De elektronica kan dan niet meer ademen en zal uiteindelijk beschadigen. Dus besteden we veel tijd aan het verbeteren van het ontwerp. We hebben afsluitingen nodig die sterk genoeg zijn om de stoom tegen te houden, maar tegelijkertijd moet er voldoende ruimte zijn voor de warmte om eruit te komen. Het is een soort spelletje van evenwicht, maar we prefereren dat het apparaat in ons laboratorium kapotgaat, in plaats van dat het het op het slechtste moment faalt.